Odszkodowanie za szkodę na osobie

Odszkodowanie za szkodę na osobie

Szkoda na osobie

Szkoda na osobie polega na uszkodzeniu ciała, wywołaniu rozstroju zdrowia, pozbawieniu życia, pozbawieniu wolności i naruszeniu innych dóbr osobistych człowieka. Uszkodzenie ciała występuje wówczas, gdy naruszona została integralność fizyczna organizmu człowieka. Natomiast wywołanie rozstroju zdrowia polega na spowodowaniu zakłóceń w funkcjonowaniu organizmu.
Szkoda na osobie może być wywołana czynem niedozwolonym (np. pobiciem, spowodowaniem wypadku samochodowego itp.). Pod pojęciem szkody kodeks cywilny rozumie wszelkie uszczerbki wynikłe z czynu niedozwolonego. Mogą one mieć charakter majątkowy (np. konieczność poniesienia kosztów leczenia i rehabilitacji) lub niemajątkowy. Uszczerbek niemajątkowy polega na spowodowaniu czynem niedozwolonym krzywdy, której nie można wymierzyć w formie pieniężnej (np. ból, cierpienie, lęk, dyskomfort psychiczny i fizyczny).
Prawo cywilne przewiduje zarówno dla szkody majątkowej jak i niemajątkowej odszkodowanie od sprawcy czynu niedozwolonego. Odszkodowanie przysługuje jedynie wówczas, gdy sprawca szkody ponosi winę za czyn niedozwolony, który szkodę wywołał, a pomiędzy powstałą szkodą a popełnionym czynem istnieje związek przyczynowo - skutkowy.

Odszkodowanie

W razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszystkie wynikłe z tego koszty. Zakresem kosztów objęte są wszelkie wydatki konieczne wynikające z uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, a więc koszty leczenia, pobytu w szpitalu, odpowiedniego odżywiania, zwiększonych potrzeb poszkodowanego, kosztów przejazdów do szpitala (nie tylko poszkodowanego lecz także jego rodziny, która mu pomaga, odwiedza go). Do kosztów tych zaliczyć także należy koszty związane z rekonwalescencją poszkodowanego, przyuczeniem go do nowego zawodu (jeżeli z powodu rozstroju zdrowia lub uszkodzenia ciała utracił możliwość pracy na dotychczasowym stanowisku), a także koszty utraconego za czas niezdolności do pracy zarobku.
Co do zasady koszty te powinny być pokryte przez sprawcę czynu po przedstawieniu mu rachunków. Jednakże na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody musi wyłożyć z góry sumę potrzebną na pokrycie tych kosztów. Jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, zobowiązany, na żądanie poszkodowanego obowiązany jest także wyłożyć z góry niezbędne środki potrzebne na pokrycie kosztów przygotowania do innego zawodu.

Renta

Jeżeli wskutek czynu niedozwolonego poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, poszkodowany może żądać od osoby zobowiązanej do naprawienia szkody odpowiedniej renty. Często jednak zdarza się tak, że nie wiadomo z góry jakie są konsekwencje czynu niedozwolonego. Dlatego też k.c. dopuszcza możliwość żądania renty tymczasowej - do czasu ustalenia jej rzeczywistej i stałej wysokości.
Z ważnych powodów i tylko na żądanie poszkodowanego sąd, zamiast renty, może przyznać poszkodowanemu jednorazowe odszkodowanie.

Zadośćuczynienie

Szkoda niemajątkowa za doznaną krzywdę jest trudna do przeliczenia na wartość pieniężną. Pomimo to poszkodowany ma prawo żądania zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Wysokość zadośćuczynienia jest ustalana przy uwzględnieniu wszystkich następstw zdarzenia, wpływających na wymiar doznanej krzywdy, tj. doznany przez poszkodowanego ból, stres, dyskomfort i inne cierpienia fizyczne i psychiczne, spowodowane takimi przyczynami jak np. samym faktem utraty zdrowia oraz koniecznością poddania się leczeniu i rehabilitacji, oszpeceniem na skutek wypadku, obawą o życie, brakiem możliwości wykonywania zawodu, zajmowania się hobby, uczestniczenia w wydarzeniach rodzinnych, poczuciem nieprzydatności społecznej, bezradności życiowej, konieczności korzystania z pomocy innych osób.